Posted by : Unknown Thursday, April 7, 2011

ပ်င္းရိသည္ျဖစ္၍ ၀ီရိယမ႐ွိဘဲ အႏွစ္တစ္ရာပတ္လုံး အသက္႐ွည္ေနရျခင္းထက္ ၀ီရိယကို ျမဲျမံစြာ အားထုတ္ေသာသူ၏ တစ္ရက္မၽႈ အသက္ရွည္ရ ျခင္းသည္ ျမတ္၏။

ဂဏၭိေဘဒကေစာရ၀တၳဳ

မိုက္ေသာသူသည္ မိမိမိုက္သည့္ အျဖစ္ကို သိ၏၊ ထိုသိမႈေၾကာင့္ ပညာ႐ွိျဖစ္ႏိုင္ေသး၏၊ မိုက္ေသာသူသည္ ငါပညာရွိဟု မိမိကိုယ္ကို ထင္မွတ္ေနပါမူကား ထိုသူကို စင္စစ္ လူမိုက္ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

အၾကင္ စစ္သူရဲတစ္ေယာက္သည္ စစ္ေျမျပင္၌ စစ္သည္ဗိုလ္ပါတို႔ကို အၾကိမ္တစ္သန္္းေအာင္ႏုိင္ရာ၏။ အၾကင္ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္သည္ကား ကိုယ္တြင္းကိေလသာကို တစ္ၾကိမ္ေအာင္ႏုိင္ေသာ ထိုသူသည္သာ စစ္ေအာင္သူတို႔တြင္ အျမတ္ဆုံး ျဖစ္၏။

ဇရာ၀ဂ္

၀ိသာခါယ သဟာယိကာ(ပဥၥသတဥပါသိကာ)၀တၳဳ

(လူအေပါင္း၌)အျမဲ(ကိေလသာမီး)ေတာက္ေလာင္ေနပါလွ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေပ်ာ္ျမဴးရယ္႐ႊင္ဘိသနည္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ႏွစ္္လို၀မ္းသာျခင္းျဖစ္ဘိသနည္း၊အ၀ိဇၨာ မိုက္ေမွာင္ၾကီးျဖင့္ ပိတ္ဆီး(ေျမႇးယွက္)အပ္ကုန္သည္ျဖစ္ပါလ်က္(သင္တို႔သည္) အဘယ္ေၾကာင့္ပညာဆီးမီးကို မ႐ွာဘဲ ေနၾကကုန္သနည္း။

Leave a Reply

Subscribe to Posts | Subscribe to Comments

Powered by Blogger.

- Copyright © pw - Metrominimalist - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -